در این مقاله می‌خواهیم بخش دوم از مقاله بررسی اثر تقارب تراش دندان و ضخامت كوپینگ روكش‌های تمام سرامیك را برای شما قرار دهیم. برای مشاهده بخش اول این مقاله از لینک زیر استفاده کنید. با ما همراه باشید.
نتایج نشان داد كه از بین دو فاكتور مذكور تنها تغییر درجه تقارب منجر به افزایش استحكام می‌شود.
در مقایسه این تحقیق با سایر پژوهش‌ها به لحاظ شكل و جنس دای، درجه تقارب، نوع سرامیك، ضخامت كوپینگ و نیز نیروهای وارده نكات زیر قابل بررسی است.
جنس و طرح كلی دای‌ها در این مطالعه مشابه با مطالعات قبلی بود. سطح مقطع گرد و سطح اكلوزال مسطح به منظور تسهیل ساخت نمونه و اعمال نیرو به آن‌ها در نظر گرفته شد. بازسازی شكل اكلوزال به شكل واقعی مراحل كار و به ویژه اعمال نیرو را بسیار مشكل می‌كند. مطالعات مشابه نیز برای تسهیل كار از سطح مقطع گرد استفاده كرده‌اند.
جنس دای‌ها از برنج بود، اگرچه مدولوس الاستیسیتی برنج مشابه دندان نیست ولی ساختار هموژن آن ساپورت مناسبی جهت سرامیك است. احتمالاً اگر كرون‌ها بر روی دای‌هایی با مدولوس الاستیسیتی كمتر قرار بگیرند استحكام شكست آن‌ها كمتر خواهد بود، ولی چون شرایط برای تمام نمونه‌ها یكسان بود جنس دای به عنوان یك عامل مداخله‌گر در نظر گرفته نمی شود. نیروی به كار رفته در این مطالعه مانند بعضی مطالعات مشابه از نوع نیروی فشاری استاتیك بود اما از آنجایی كه خستگی ایجاد نمی‌كند و بهتر است مطالعات مشابه تحت اعمال نیروی سیكلیك انجام شود.
در مطالعه حاضر مشابه سایر مطالعات نمونه‌ها باسمان رزینی روی دای‌ها سمان شدند ولی اینكه باند چقدر می‌تواند روی استحكام شكست اثرگذار باشد، در این مطالعه قابل بررسی نبود.
درمان‌های سطحی در تمام نمونه‌ها یكسان و شامل اسیداچ با HF به علاوه كاربرد سایلن بر روی كرون‌های سرامیكی بر طبق دستور كارخانه سازنده انجام شد.
در مطالعه حاضر اثر دو درجه تقارب 6 و 21 درجه، را بر روی استحكام شكست كرون‌های تمام سرامیك بررسی شد. تفاوت این دو گروه از لحاظ آماری قابل توجه بود و گروه با تقارب 21 درجه استحكام بیشتری را نشان داد. شاید علت این پدیده تغییر نوع نیروهای وارد بر سرامیك باشد. ممكن است با افزایش درجه تقارب نیروی وارده به نیروی فشاری نزدیكتر شود و از آنجا كه استحكام سرامیك در برابر نیروی فشاری بیشتر است میزان استحكام شكست با افزایش درجه تقارب افزایش یابد.
مطالعات متعددی اثر درجه تقارب را بر روی استحكام شكست بریج‌های تمام سرامیك ارزیابی كرده‌اند.
در یک مطالعه‌ای اثر دو درجه تقارب 21 و 22 درجه را بر روی استحكام شكست بریج‌های سه واحدی تمام سرامیك IPS2 ارزیابی كردند. ایشان مشاهده كردند كه استحكام شكست با افزایش زاویه تقارب افزایش می‌یابد كه دلیل آن را افزایش ضخامت كور ناشی از افزایش درجه تقارب در ناحیه Connector عنوان كردند. ولی در مطالعه حاضر افزایش ضخامت كور ناشی از افزایش تقارب علت افزایش استحكام نبود و استحكام شكست در دو ضخامت كوپینگ mm6/0 و 0/6 به علاوه ضخامت ناشی از تفاوت زاویه تراش از 6 درجه به 21 درجه از لحاظ آماری تفاوتی نداشت. اگرچه این امكان وجود دارد كه ضخامت بیشتر ونیر در گروه با ضخامت كوپینگ كمتر (mm 6/0) عامل افزایش استحكام تا حد ضخامت كوپینگ بیشتر بوده باشد ولی تفاوتی بین دو گروه با تقارب 21 درجه و ضخامت‌های مختلف كور و ونیر دیده نشد.
ولی در تحقیقی دیگر اثر دو درجه تقارب 8 و 61 درجه را بر روی استحكام شكست روكش‌های تمام سرامیك Inceram ارزیابی كردند. برخلاف نتیجه مطالعه حاضر ایشان مشاهده كردند كه تغییر درجه تقارب در این دو محدوده بر روی استحكام شكست اثری ندارد كه شاید علت آن استحكام بالای سرامیك Inceram در مقایسه با e.max باشد كه این تفاوت اندك در ضخامت كوپینگ بر روی استحكام آن اثر قابل توجهی نداشت. در مطالعه حاضر اثر دو ضخامت متفاوت كوپینگ و دو ضخامت ونیر ناشی از تغییر درجه تقارب تراش بر روی استحكام شكست كرون e.max ارزیابی شد.
نتایج نشان داد كه افزایش ضخامت كوپینگ و به تبع آن كاهش ضخامت ونیر و برعكس، بر روی استحكام شكست بی‌تأثیر است. می‌توان توصیه كرد در صورتی كه ضخامت بیشتر كوپینگ منجر به كاهش ترانسلوسنسی كرون شود از ضخامت كمتر كوپینگ با استحكام یكسان استفاده كرد.
در مطالعات مختلف اثر ضخامت‌های كوپینگ و ونیر بر روی استحكام رستوریشن‌های تمام سرامیكی بررسی شده است.
اثر دو ضخامت مختلف ونیر و كور را بر استحكام رستوریشن‌های Procera بررسی شد. یكی از گروه‌ها شامل ضخامت اكلوزال كور mm5/2 و ونیر اكلوزال mm2 و گروه دیگر شامل ضخامت اكلوزال كور mm5/0 و ونیر mm4 بود. این دو گروه از لحاظ استحكام تفاوت قابل توجهی نداشتند. در مطالعه حاضر نیز نتیجه مشابهی به دست آمد كه شاید علت آن استحكام بالای این سرامیك‌ها و عدم تاثیرپذیری از تغییر اندك در ضخامت باشد. در مطالعه‌ای بر روی روكش‌های Procera با ضخامت ثابت كور mm6/0 و دو ضخامت ونیر 4/0 و 9/0mm و روكش‌های Inceram (گروه شاهد) با ضخامت كور mm6/0 و با ضخامت ونیر mm9/0، به نتایج مشابهی دست یافت كه تفاوت در ضخامت ونیر آگزیال بر روی استحكام شكست كرون‌های Procera بی‌تأثیر است.
در مطالعه حاضر از بین دو متغیر درجه تقارب و ضخامت كوپینگ تنها درجه تقارب بر روی استحكام شكست اثرگذار بود. علت این پدیده با تغییر ضخامت كور یا ونیر توجیه پذیر نیست چون نتایج آماری نشان داد كه ضخامت این دو بی‌تأثیر است و شاید علت آن همانطور كه قبلاً ذكر شد تغییر نحوه اعمال نیروها بر روی سرامیك ناشی از تغییر درجه تقارب باشد.
سرامیك e.max در قیاس با سرامیك‌های با استحكام بالا مثل Procera و Inceram به طور قابل توجهی استحكام كمتری دارد و شاید به همین دلیل برخلاف مطالعات قبلی تغییر اندك در درجه تقارب اثر قابل توجهی بر استحكام آن گذاشته باشد.
تیپر شدن بیش از حد تراش در دندان‌های خلفی به علت دید و دسترسی كم یكی از خطاهای رایج است كه منجر به كاهش گیر و مقاومت تراش می‌شود ولی از آنجا كه خلف دهان محل اعمال نیروهای سنگین اكلوزالی است، به نظر می‌رسد این افزایش تیپر از جهت افزایش استحكام به نفع رستوریشن تمام سرامیك باشد.
نتایج این مطالعه نشان داد كه در رستوریشن‌های تمام سرامیك ساخته شده از IPS e.max:
- تفاوتی در استحكام شكست بین دو ضخامت كوپینگ روكش‌های تمام سرامیك وجود نداشت.
- درجه تقارب بر روی استحكام اثر قابل توجهی داشت و با افزایش درجه تقارب از 6 به 21 درجه استحكام به طور قابل توجهی افزایش یافت.
منبع: برگرفته از مقاله دکتر حیدری و همکاران چاپ شده در مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد
امیدواریم از خواندن بخش دوم مقاله تقارب تراش دندان و ضخامت كوپینگ روكش‌های تمام سرامیك رضایت داشته باشید.
در ادامه نظرات خود را برای ما قرار دهید.