پروتز ثابت متکی بر ایمپلنت می‌تواند ناحیه بی‌دندانی و تک دندانی تا بی‌دندانی کامل فک بالا، پایین یا هر دو را شامل شود. در پروتز ثابت ایمپلنت به دلیل اینکه بیمار احساس مشابه دندان طبیعی دارد، مزیت روانی نسبت به دیگر نوع پروتزها و اوردنچر دارد. در ایمپلنت ثابت، احتیاج کمتر به پروسه نگهداری پروتز (اتچمنت ها، ریلاین، اوردنچرجدید) می‌باشد. در مقایسه با اوردنچر، تجمع کمتر غذا در زیر و اطراف پروتز صورت می‌گیرد و از همه مهمتر، پروتز ثابت چون تعداد ایمپلنت‌های بیشتری دارد از تحلیل استخوان در آینده بیشتر جلوگیری می‌کند.
از عوامل موثر در انتخاب پروتز نوع متحرک یا ثابت متکی بر ایمپلنت می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.
ا- کمیت و کیفیت استخوان
۲- فاصله موجود بین دو فک
۳- تعداد و محل‌های ایمپلنت
۴- وضعیت فک مقابل
۵- بودجه و زمان بیمار
۶- بررسی اینکه فک پایین جلوتر است یا فک بالا و یا در یک راستا هستند؟ یکی از عوامل بسیار مهمی که در بازسازی کامل فک با ایمپلنت باید در نظر گرفت، نحوه صحبت کردن می‌باشد. در فک پایین تحلیل رفته، با پروتزهای ثابت متکی بر ایمپلنت، امکان بازسازی بافت نرم و سخت (لثه و استخوان) وجود دارد. ولی در فک بالا تحلیل رفته، پروتز ثابت ممکن است بر نحوه صحبت کردن بیمار تاثیر بگذارد.