در مقاله قبلی بخش دانستنی‌های علمی وبسایت دندانسازی لترال بخش اول از مقاله ارزیابی تاثیر محلول‌های استريل دندان كشیده شده بر استحکام باند برشی كامپوزيت به مینا را برای شما قرار دادیم. در این قسمت بخش دوم را برای شما آماده کرده‌ایم. برای مطالعه بخش اول از لینک زیر اقدام کنید
در مطالعات مختلف استفاده از محلول کلرامین با غلظت مشابه مطالعه حاضر برای نگهداری نمونه‌ها، نتایج مشابهی داشت. همچنین برخی دیگر از مطالعات هیچگونه تاثیر منفی در استفاده از کلرامین 1 درصد به عنوان محلول نگهداری مشاهده نکردند. از این رو میتوان از محلول کلرامین تا غلظت 1 درصد بدون ایجاد تاثیر منفی بر نمونه‌های دندانی نگهداری شده استفاده نمود. این موضوع میتواند به علت خاصیت بازی خیلی ضعیف این محلول باشد.
اثر تیمول نیز که ترکیبی با خاصیت آنتی باکتریال می‌باشد در مطالعات زیادی مورد بررسی قرار گرفته است. در اکثر مطالعات گزارش شده است که تیمول تاثیر معنیداری بر ساختار دندان ندارد، اما تعدادی از مطالعات مشاهده نموده‌اند که نگهداری دندان‌های کشیده شده در محلول تیمول میتواند موجب تغییر ساختار و استحکام باند دندانی شود. در مطالعات گوناگون از غلظت‌های 51/5 درصد تا 1 درصد تیمول استفاده شده است.
مشابه مطالعه حاضر، محققان نیز مشاهده نمودند که نگهداری در تیمول 1/5 درصد تاثیری بر نفوذپذیری مینا و استحکام باند ندارد، این در حالی است که سایر مطالعات نشان دادند که میزان استحکام باند برشی دندان‌های نگهداری شده در تیمول به صورت معنی داری از گروه کنترل کمتر بود. همچنین نگهداری دندان‌ها در محلول تیمول 1/5 درصد را بر محتوای سدیم و پتاسیم مینا به میزان معنی داری موثر دانستند و این کاهش محتوای معدنی را به Ph اسیدی تیمول نسبت دادند. ایشان بیان نمودند که نمونه‌های در تیمول 52/5 درصد استحکام باند ریزکششی (Microtensile) کمتری از گروه کنترل منفی داشتند. با توجه به این موضوع که تیمول اسیدی ضعیف می‌باشد، احتمال دارد این خاصیت باعث تغییر محتوای معدنی مینا در طی زمان و تاثیر بر میزان استحکام باند شود.
با این وجود نتایج مطالعه حاضر نشان داد که استحکام باند گروه نگه داری شده به مدت 6 ماه در تیمول بدون اتوکلاو در مقایسه با گروه دندان‌های تازه بدون اتوکلاو بالاتر بود. اگرچه این افزایش از لحاظ آماری معنی داری وجود نبود.
ممکن است افزایش خلل و فرج سطحی که ناشی از خاصیت اسیدی ضعیف تیمول است در نفوذ رزین و ایجاد گیر میکرمکانیکی نقش داشته و سبب افزایش استحکام باند به مقدار کمی‌در مقایسه با دندان‌های تازه کشیده شده گردیده باشد.
دانشمندان در دو مطالعه بررسی مروری جداگانه به این نتیجه رسیدند که بهتر است جهت مطالعات آزمایشگاهی سیستم‌های Adhesive از نمونه‌های دندانی که حداکثر 6 ماه از کشیدن آن‌ها گذشته باشد استفاده نمود. این تغییر استحکام باند در طول زمان میتواند به علت تاثیر محلول‌های نگهداری بر خلل و فرج و محتوای معدنی مینا باشد. در حالی که در مطالعه حاضر نگهداری به مدت شش ماه تاثیر معنی داری بر روی استحکام باند به مینای دندان کشیده شده نداشت. به جز در مورد آب مقطر، هیچ تفاوت معنی داری در مدت زمان نگهداری بر استحکام باند پیوند نیافتند.
اگرچه مطالعه حاضر نشان داد که هیچیک از محلول‌های نگهداری و اتوکلاو کردن تاثیر معنی داری بر روی استحکام باند به مینا ندارد، اما محققان در مطالعه خود به این نتیجه رسیدند که خصوصیات مکانیکی دندان‌های نگهداری شده در نرمال سالین، بزاق مصنوعی، ORS، آب نارگیل و محلول چشم تحت تاثیر محلول نگهداری قرار نمی‌گیرد و تنها سختی دندان‌ها بعد از نگهداری مدت سی روز به طور معنی داری کاهش می‌یابد. آن‌ها محلول چشم را بهترین محلول و بزاق مصنوعی را ناکارآمدترین محلول جهت نگهداری دندان‌ها معرفی کردند. در مطالعه حاضر، ابتدا دندان‌ها در محلول‌های ضدعفونی نگداری شدند و سپس اتوکلاو شدند. در این مطالعه، نوع شکست کوهزیو مینایی به صورت معنی داری در دندان‌های اتوکلاو شده بیشتر از سایر گروه‌ها بود.
با توجه به اینکه به طور معمول هدف از تست استحکام باند، ارزیابی پیوند ایجاد شده می‌باشد و شکست کوهزیو مینایی در آزمون استحکام باند مطلوب نمی‌باشد، میتوان اینگونه نتیجه گیری نمود که اتوکلاو باعث تاثیر منفی برساختار مینا می‌شود.
با این حال استحکام باند برشی کامپوزیت – مینا با متغیر اتوکلاو نمودن ارتباط معنی داری نداشت؛ اما به علت تغییر در نوع شکست در دندان‌هایی که اتوکلاو شده بودند، میتوان بیان نمود که احتمال مخدوش شدن نتایج آزمون استحکام باند با استفاده از تکنیک اتوکلاو وجود دارد. این موضوع میتواند به علت تضعیف ساختمان دندان در درجه حرارت بالا باشد که ممکن است موجب ایجاد یا پیشرفت ترک‌ها (Crack) در ساختار مینایی شود. تاثیر منفی در استفاده از اتوکلاو بر استحکام باند برشی نمونه‌های عاجی مشاهده شده است. در حالی که بعضی از محققین در مطالعات خود تاثیر منفی از استفاده از اتوکلاو بر ساختار دندان مشاهده نکردند.
با توجه به محدویت‌های این مطالعه تنها دو نوع محلول نگهداری مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین نمونه‌ها تنها برای شش ماه در محلول‌های ضدعفونی کننده نگداری شدند. پیشنهاد می‌شود تاثیر سایر محلول‌ها و روش‌های استریل کردن دندان‌های کشیده شده در مدت زمان طولانی تری مورد ارزیابی قرار گیرد. همچنین توصیه می‌شود که تاثیر این محلول‌ها بر سایر خصوصیات از جمله میکرونشت مورد ارزیابی قرار گیرد.
نگهداری دندان‌های کشیده حتی به مدت 6 ماه در محلول‌های تیمول و کلرامین باعث تغییر معنی داری در استحکام باند برشی کامپوزیت به مینا نمی‌گردد. اگرچه اتوکلاو نمودن دندان‌ها باعث تغییر معنی داری در استحکام باند کامپوزیت به مینا نگردید، اما نوع شکست کوهزیو افزایش یافت.
امیدواریم از خواندن بخش دوم مقاله ارزیابی تاثیر محلول‌های استريل دندان كشیده شده بر استحکام باند برشی كامپوزيت به مینا رضایت داشته باشید.
منبع: برگرفته از مقاله دکتر بروزی نیت و همکاران چاپ شده در مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد