در گذشته بخش اول مقاله تأثیر روش پرکردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر گیر رستوریشن‌های ثابت متکی بر ایمپلنت را برای شما قرار دادیم. در این مقاله می‌خواهیم بخش دوم این مقاله را در وبسایت لابراتوار دندانسازی لترال برای شما قرار دهیم. برای مشاهده بخش اول این مقاله روی لینک زیر کلیک کنید.
یکی از چالش‌های بزرگ رستوریشن‌های سمان شونده ایمپلنت، سختی برداشتن آنها حتی در صورت استفاده از سمان‌های موقت به هنگام بروز مشکلاتی مانند شل شدن پیچ اباتمنت می‌باشد و گاهی باید رستوریشن بریده شود که در آن صورت غیرقابل استفاده مجدد خواهد بود. همچنین چنانچه رستوریشن برداشته نشود، یافتن سوراخ دسترسی پیچ اباتمنت بدون ثبت قبلی محل آن مشکل است. بنابراین پیشنهاد می‌شود در صورتی که ریسک شل شدن پیچ زیاد و گیر اباتمنت خوب باشد، بهتر است حفره دسترسی اباتمنت به صورت کامل پر شود. اگر گیر اباتمنت جهت نگهداری رستوریشن به دلایلی چون کوتاه بودن، دیواره‌های متقارب و غیره مورد تردید است، پر کردن ناقص حفره دسترسی به افزایش گیر کمک خواهد کرد.
در مطالعه حاضر میانگین گیر در گروه‌های سمان شده با سمان اوژنول دار بیش از سمان بدون اوژنول بود که این نتیجه در تعدادی از مطالعات دیگر نیز به دست آمده است. لذا این مطالعه پیشنهاد می‌کند در صورتی که گیر اباتمنت جهت نگهداری رستوریشن مورد تردید است از سمان موقت اوژنول دار جهت کمک به افزایش گیر استفاده گردد. همچنین در صورتی که ریسک شل شدن پیچ اباتمنت زیاد باشد، می‌توان از سمان اوژنول دار جهت تسهیل خارج کردن رستوریشن استفاده کرد.
محققان همچنین مقدار گیر کپینگ‌های فلزی پیش ساخته را بر روی اباتمنت‌های تیتانیومی با استفاده از 6 نوع سمان مختلف شامل سمان موقت اوژنول دار و بدون اوژنول، زینک فسفات، رزین مدیفاید گلاس آینومر، پلی کربوکسیلات و یک نوع سمان رزینی (Panavia) با یکدیگر بررسی کردند. نتایج این مطالعه نشان داد برخلاف رستوریشن‌های متکی بر دندان طبیعی که ترتیب مشخصی در مقدار گیر سمان‌های مورد مطالعه وجود دارد، در رستوریشن‌های متکی بر ایمپلنت، هیچ کدام بر دیگری برتری ندارد. آنها دلیل این موضوع را تفاوت در خصوصیات سطحی اباتمنت ایمپلنت با دندان طبیعی دانسته اند. ایشان همچنین عنوان کردند که دندانپزشک می‌تواند بر اساس توانایی و بررسی شرایط کلینیکی از هر کدام از این سمان‌ها استفاده نماید.
نتایج تقریبا مشابهی در مطالعه دیگری نیز بدست آمد. تفاوت در نتایج به دست آمده در این مطالعات با مطالعه حاضر را می‌توان به تفاوت در مواد و روش‌ها نسبت داد. برای مثال در این مطالعات از دستگاه ترموسیکلینگ برای بازسازی شرایط دهان استفاده نشده بود. هم چنین قطر و مارک اباتمنت مورد استفاده متفاوت بود.
در انتخاب سمان برای رستوریشن‌های متکی بر ایمپلنت، ایده آل آن است که از سمانی استفاده گردد که گیر رستوریشن تحت تاثیر نیروهای وارده در داخل دهان قرار نگیرد ولی از طرف دیگر برداشتن رستوریشن را در صورت لزوم توسط دندانپزشک تسهیل کند. سمان‌های موقت در اکثر موارد جهت تامین نیازهای رستوریشن متکی بر ایمپلنت مناسب می‌باشند. مطالعات پیشنهاد نموده‌اند که سمان موقت تمپ باند، گیر کافی برای رستوریشن‌های تکی متکی بر ایمپلنت را فراهم می‌کند.
بیشتر بخوانید:بررسی اثر موم بر گیر پروتز متکی بر ایمپلنت سمان شده
با اینکه در این مطالعه نشان داده شد که روش پرکردن حفره دسترسی و نیز نوع سمان بر گیر رستوریشن‌های متکی بر ایمپلنت موثر است اما محدودیت‌های این مطالعه را نیز باید مد نظر داشت. در این مطالعه تست کشش تنها در محور طولی انجام شد بنابراین گیر تنها در یک جهت بررسی شد، در حالی که در شرایط داخل دهان نیروها از جهات مختلف وارد می‌شوند. بنابراین در تعمیم دادن نتیجه این مطالعه به شرایط داخل دهان باید دقت کرد. همچنین وارد کردن نیرو از جهات مختلف در مطالعات بعدی پیشنهاد می‌گردد. از آنجا که روش‌های پرکردن حفره دسترسی اباتمنت با روش‌های مختلف و با مواد گوناگون می‌تواند در میزان گیر تاثیرگذار باشد استفاده از روش‌های دیگر و مواد دیگر برای پر کردن حفره دسترسی اباتمنت پیشنهاد می‌گردد. سمان‌های موقت مختلف میزان گیر متفاوتی دارند. استفاده از سمان‌های موقت متنوع تر با بیس رزینی یا گلاس آینومر و یا کامپومر می‌تواند زمینه ای برای بررسی‌های بیشتر باشد.
براساس نتایج این مطالعه، پرکردگی ناقص حفره دسترسی اباتمنت ایمپلنت نسبت به پرکردن کامل آن، میزان گیر را افزایش می‌دهد. استفاده از سمان موقت اوژنول دار نسبت به سمان موقت فاقد اوژنول گیر رستوریشن متکی بر ایمپلنت را افزایش می‌دهد. بیشترین میزان گیر هنگام پرکردن ناقص حفره دسترسی اباتمنت و استفاده از سمان اوژنول دار و کمترین میزان گیر هنگام پر کردن کامل حفره دسترسی اباتمنت و استفاده از سمان فاقد اوژنول به دست آمد.
امیدواریم از خواندن بخش دوم مقاله تأثیر روش پرکردن حفره دسترسی اباتمنت و نوع سمان بر گیر رستوریشن‌های ثابت متکی بر ایمپلنت رضایت داشته باشید.
در ادامه نظرات خود را برای ما قرار دهید.
منبع: برگرفته از مقاله دکتر مهابادی و همکاران چاپ شده در مجله دانشکده دندانپزشکی مشهد